dinsdag 12 mei 2015

Rouwkaart

Dit bericht is in plaats van een rouwkaart met de post

Lieve familie, vrienden en betrokkenen

We willen samen met jullie afscheid nemen van Noa op zondag 17 mei. Voel je welkom in Villa Klein Heumen, op de Scheidingsweg 111 in Nijmegen.

We beginnen om 10.00 met een kopje koffie, thee of limonade en een roze donut. Aansluitend begint de herdenking. Na de herdenking gaan we in besloten kring naar de begraafplaats aan de Postweg, waar ze een plekje krijgt bij Hans en Grietje op nummer 19.

Als je iets wilt meebrengen dan graag een losse witte bloem. Dat kan een geplukte, gekochte of geknutselde zijn. Daarnaast willen we je vragen een herinneringskaartje mee te brengen, zodat we weten dat jij er bij was en waarop je een persoonlijke gedachte kan schrijven. Hiervoor staat een kaartenmandje klaar.

De herdenking vindt buiten in het bos plaats, daar op de plek waar wij viertjes ons verbonden hebben over de grenzen van het leven heen. Trek warme 'buitenkleren', stevige stappers/schoenen aan en neem een paraplu mee, als de weersverwachting daarom vraagt. Twijfel verder niet over je kleren; kom zoals je bent.

Op zondag wordt ook de Marikenloop georganiseerd waardoor er wat wegen mogelijk zijn afgesloten. Kom als je in Nijmegen woont vooral op de fiets. Er is beperkte parkeergelegenheid bij de Villa, parkeren kan o.a. bij de MC Donalds om de hoek op de Rijksweg.

Om een indicatie te krijgen voor de catering, laat even weten voor vrijdag of je komt en met hoeveel via: herdenkingnoa@outlook.com

Er zal een collectebus staan bij het kaartenmandje, wij willen graag in Noa's naam geld geven aan een goed doel(en).  In ieder geval aan Stichting de Regenboogboom, zij hebben ons in de laatste fase, een veilig plekje gegeven in bange tijden.

Als je graag persoonlijk afscheid wil nemen van Noa, kan dit donderdag bij ons thuis tussen 14.00-16.00 uur.

2 opmerkingen:

Anoniem zei

Lieve Lieske en Jacques, mij kwam het vreselijke leed dat jullie pad kruist ook ten gehoren. Ademloos heb ik je blogs gelezen...wat heb je dat geweldig knap beschreven allemaal, Lieske! Tranen bedekten keer op keer mijn wangen. Diep respect!
Continu zitten jullie in mijn hoofd. En hoewel ik mij afvraag wat voor een meerwaarde het voor jullie heeft dat ik reageer, wil ik toch heel graag even wat van me laten horen.
Vandaag begroeven jullie jullie prachtige, lieve, onschuldige, speciale meisje....het allerergste dat je als ouders kan overkomen en in mijn ogen onmenselijk en onnatuurlijk is: ouders zouden nooit hun kind moeten hoeven te begraven!!! En niemand zou zo ziek mogen worden dat het een heel liefdevol gezin en diens omgeving zo verscheurd, zeker een onschuldig kind niet.

Ik wou dat ik meer zou kunnen doen dan jullie alle kracht en liefde van de wereld te wensen, maar helaas is dat alles wat ik kan. Ik heb veel respect voor hoe jullie samen met Noa haar ziekteproces zijn doorgegaan en ik wens jullie vanuit het diepst van mijn hart alle sterkte en goeds toe!
Veel liefs, Noortje
(Aalbers-Baijens (CMV))

Anoniem zei


Zondag 17 mei, het afscheid van Noa in het bos. Ik zal ik het m'n hele leven niet meer vergeten. Wat een ALLES kwam daar samen. Het was hartverscheurend, wonderlijk, magisch, ontroerend, liefdevol, zo verdrietig, hoopvol. Het ritselen van de groene blaadjes aan de bomen,die zojuist in deze meimaand ontploft waren, De ruisende bomen, die toekeken af en toe stopten met ruizen omdat het zo teer zo kwetsbaar was wat daar beneden allemaal gebeurde. De vogeltjes die tjilpten, ook zij hielden soms hun adem even in. De zon die precies op de juiste momenten, haar lichtstralen en warmte liet zien en voelen, alsof het geregisseerd werd door Noa en haar helpers. Het waren, naast het onvoorstelbare verdriet van jullie, ook uren van schoonheid en verwondering.Lieve Lieske, Jacques en Loek....Noa heeft ons die dag betoverd, en een glimp van iets heel bijzonders laten zien... zo samen met jullie. Ik hoop dat dit de inspiratie is om het leven verder te leven. Ik weet niet goed hoe te eindigen...alle woorden die ik jullie toewens om het leven te leven lijken ontoereikend. Ik zeg: heel veel liefs en bedankt voor wat jullie mij hebben laten zien over intens, liefdevol en moedig leven. Lia