Het is wel de intentie om dit blog nog verder te schrijven.......alleen sinds Noa is overleden heb ik geen woorden......Noa gaf mij de woorden, Noa gaf mij de kracht, Noa gaf mij de moed, Noa gaf mij de energie, Noa gaf mij de inspiratie, Noa gaf mij de liefde voor de wereld om me heen, Noa liet mij leven......en nu Noa dood is voel ik me totaal verloren.......
De moed die ik nu bij elkaar heb gesprokkeld, wil ik graag gebruiken om iedereen die erbij was op zondagochtend 17 mei heel erg te bedanken!!! Dankjewel voor je aanwezigheid, voor je witte bloem, voor je mooie herinneringskaartje en voor je liefdevolle energie op dat moment.
En ook bedankt voor alle kaartjes, bloemen, berichtjes, foto's en andere attenties die we hebben ontvangen en soms nog steeds ontvangen. Elke gedachte die uitgaat naar Noa is hartverwarmend voor ons. Deze woorden van dank zijn zeker ook namens Jacques en Loek.
Bij de herdenking is er een heel mooi bedrag van ruim 1000 euro gedoneerd, waarvoor ook onze grote dank! Wij weten nog niet precies hoe we dit bedrag gaan besteden, we zullen hierbij vooral Noa haar wens hierin proberen te vervullen. Ik zal t.z.t. laten weten hoe dit geld is uitgegeven.
Soms krijg ik van mensen de vraag of ze het graf van Noa mogen bezoeken......dit mag zeker! We gaan er zelf elke dag naartoe, het is een rustig plekje daar. We vinden het fijn (maar het hoeft niet) als je het laat weten wanneer je gaat of geweest bent, enkel om de reden dat we alles wat over Noa gaat graag horen.......hoeveel pijn het ook doet, het is mijn favoriete gespreksonderwerp!
Als je nog foto's, filmpjes, tekeningen of wat dan ook van Noa hebt, dan ontvangen wij daar heel graag bestanden, kopietjes o.i.d. van......dat is voor ons echt van onschatbare waarde nu.
Dit zijn dan de woorden geworden in het bericht "Geen woorden......", ze stromen niet, ze hakkelen en stamelen, ook mijn woorden missen jou zo erg......alles, elke vezel in mij, mist jou elke seconde van de dag en de nacht.......
1 opmerking:
Lieve Lieske, Jacques en Loek.
Lieve Lieske, ook al vind je je woorden stamelend, stotterend en niet stromend, je/jullie allesomvattende verdriet is voelbaar van de maan tot de sterren van de zon tot de diepste kloof in de Aarde......en elke vezel in mij wenst jullie toe dit gemis te kunnen dragen....Hoe?
Ik vertrouw op Noa en haar helpers. Dag lieve mooie mensen. Lia
Een reactie posten