Een enorme rotdag!!!

Maandag was echt een afschuwelijke dag. Alhoewel de ochtend goed begon, Noa at een volle bak yogurt als ontbijt. Wat erin zit, zit erin, dacht ik toen nog. En is vervolgens met Jacques knijpyogurtjes gaan inslaan ;-)

We moesten deze dag in het Daniel den Hoed zijn, voor ons onbekend terrein. Het doel was het aanmeten van een bestralingsmasker, om heel stil te blijven liggen en een CTscan maken. In eerste instantie was de bedoeling dit middels een bitje te doen, uiteindelijk is het een soort brilvormig iets geworden. Noa vond het heeeel spannend, zo spannend dat ze echt in paniek raakte en weigerde iets te doen. Heeeel begrijpelijk en heel zwaar om haar uiteindelijk zover te krijgen om alles toch te doen, inclusief alleen in de CTscan liggen en papa en ik die in een andere ruimte moeten wachten. We zijn bezig geweest van half 11 tot 16.00 uur en dit terwijl ze t hele weekend uren heeft liggen slapen overdag. Ze was zo boos en verdrietig en zo bang om zich eraan over te geven en het ging door merg en been om haar dan toch te overrulen, om dat te doen wat moet. Het is gelukt! Want Noa is een echte held, een ongelovelijk knap kind! Er zijn heel wat trucs aan te pas gekomen, o.a. haar zelfgekozen avondeten: friet met veel bitterballen, hielpen hierbij. Helemaal opgebrand, vertrokken wij om 16.00 uur uit Rotterdam, om na nog geen vijf minuten weer te parkeren, omdat Noa heel erg moest spugen.

De rest van de reis verliep rustig en thuis hebben we echt wel genoten, ondanks een heftige moeheid, van de frietjes en bitterballen. Ieder vier en Noa heeft ze keurig uitgedeeld. In bed wou ze liever niet meer praten over deze rotdag. Het was stom, stom, stom!!!

Vandaag een hele rustige dag gehad, waarop Noa (in haar huidige situatie) goed heeft gegeten en gedronken. Verder is ze de hele dag wakker geweest, ze had duidelijk geen zin om te slapen, want slapen hoort bij dat vervelende ziek zijn. We hebben boekjes gelezen, tv gekeken en alvast een verlanglijstje voor Sinterklaas gemaakt. In verdere actie had Noa echt geen zin. En terecht!

Ik zou nog heel veel kunnen en willen schrijven, maar ik ben zo moe en t kost me ook veel energie om erin te duiken enerzijds, anderzijds is het schrijven ook fijn.

Dankzij tante Eline, tante Marie-Louise en oma Ine krijgen Noa en Loek na elke
bestralingsdag een welverdiend cadootje. De manden worden nu vast onderzocht, want de vorm, geur, grootte en het geluid kunnen al veel verklappen......