8 juli 2015

Nog 3 nachtjes slapen dan zou ons aller-allerliefste Noa wijsmeisje de mooie leeftijd van zeven jaar hebben bereikt en wat zou dat een feest zijn geweest!!! Elke verjaardag van Noa, nog meer en nog intenser sinds we wisten dat zij een hersentumor had, was een groot feest....een feest van trakteren, een feest van een mooie feestjurk, een feest van uitnodigingen maken, een feest voor familie en vrienden, een kinderfeest met spelletjes en speurtochten, een feest van regiseren door Noa, een feest van taart-cadeautjes en slingers, een feest van binnen en een feest naar buiten om haar leven te vieren in dankbaarheid......Noa was een feestje!!!

En wat zal ik dit missen en ik mis nu al de voorbereidingen samen met jou lieve Noa. En wat komt deze dag snel na je overlijden, ik realiseer me dat dit altijd te snel zou zijn.....de verjaardag van je kind die dood is.....maar dit is wel erg snel in de tijd, zelfs als de betekenis van tijd zoek is. 8 juli zou altijd de allermooiste dag uit mijn leven blijven, nu ook de allerpijnlijkste? Mijn ratio zegt dat 8 juli een feestdag is en blijft om voor altijd het leven van Noa te vieren, mijn gevoel is verward hierover. Wij realiseren ons dat wij gewild of ongewild Loek's voorbeeld zijn in hoe hier mee om te gaan en wat betreft haar verjaardag gaan wij ons moedig gedragen! Wij zullen haar verjaardag vieren op de sprookjesachtige plek waar we dat al jaren doen en waar Noa thuishoort: de Efteling! Wij zullen de dag beginnen en afsluiten in Noa's tuintje, zo noemen wij en ook Loek haar graf. Mocht je op die dag haar tuintje willen bezoeken, willen we je vragen dit tussen 10.00 en 18.00 te doen, wij drietjes willen graag in alle rust daar kunnen zijn. Ik kan nu niet zeggen of we het volgende jaren misschien fijn vinden met meer mensen haar verjaardag te vieren, nu voelt dit te heftig voor ons. Laat verder vooral je hart spreken als je iets zou willen doen voor haar verjaardag.

Noa zelf wist dat ze haar verjaardag niet zou halen, ik hoopte dat ze dan nog bij ons zou zijn.....Nu zie ik niet meer op tegen deze dag dan tegen alle andere dagen, waar ik wel al dagen intens verdrietig van word is dat ik op haar verjaardag haar haar feestje wil zien vieren, dit raakt de kern van dat zij het vooral jammer vond om dood te gaan.....jammer om niet meer onbevreesd dapper en stralend liefdevol te mogen LEVEN en dat is de essentie van ons diepste verdriet en pijn.....dat zij haar leven niet meer mag vieren en geen toekomst meer voor zich heeft........